Articles by "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ MATI GR

Μια ανάρτηση του 2017 για να μην ξεχνιόμαστε με ποιος έχουμε μπλέξει...

ΟΤΑΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΡΕΛΛΑΘΗΚΕ
Αν αυτό [τσουλήθρα που μοιάζει με ανδρικό γεννητικό όργανο] το θεωρείτε αποκρουστικό και διεστραμμένο, κατανοείσετε ότι θα σας βλέπουν σαν ένα μη ανεκτικό και ρηχό άτομο που θα πρέπει να πάει σε ψυχίατρο. Αυτή είναι μία συνηθισμένη τσουλήθρα σε παιδική χαρά !!! Δεν το πιστεύετε; Κοιτάξτε καλύτερα. Ένα αγόρι 5 χρονών γλυστράει τώρα εκεί …
Αυτή η τσουλήθρα είναι στη Νορβηγία και την έβαλαν εκεί ώστε τα παιδιά να μεγαλώνουν με τον ‘σωστό τρόπο’. Να μην ντρέπονται αλλά να είναι ‘προχωρημένα’ … Σοκαριστήκατε; Αν ναι, αυτό σημαίνει ότι είστε οπισθοδρομικοί και ότι δεν μπορείτε να εκτιμήσετε πόσο εξελίχθηκε ο ‘μοντέρνος πολιτισμός’. Πριν από λίγο καιρό οι Ευρωπαίοι αποφάσισαν να εκπολιτίσουν τους κατοίκους τους από την κούνια ώστε να μειώσουν τον αριθμό τέτοιων ανόητων ανθρώπων.
Τα μικρά παιδιά μαθαίνουν βασικές αξίες με παραδείγματα από παιχνίδια με ζώα. Αυτό το γαλλικό βιβλίο έχει τίτλο: «Η μικρή αλεπού Ζαν έχει δύο μαμάδες». Και να μια ιστορία για ένα πιγκουινάκι που έχει τίτλο: «Το ταγκό δύο μπαμπάδων. Γιατί όχι;» Νηπιαγωγοί διαβάζουν τέτοια βιβλία σε παιδιά νηπιαγωγείου.
Οι δάσκαλοι εκτελούν ειδικές μεθόδους και τεχνικές που σχεδιάστηκαν μέσα σε υπουργεία. Για παράδειγμα, ο Δανός υπουργός ισότητας εξέδωσε έναν οδηγό προς νηπιαγωγούς που λέγεται «Νηπιαγωγεία», όπου υπάρχει θέση για ευτυχισμένους πρίγκηπες και πριγκίπισσες πειρατίνες.
Στην Λετονία θα βρεις βιβλίο για αγόρια με τον τίτλο: «Όταν ο Κάρολος ήταν Καρολίνα» και για κορίτσια, «Όταν η Ρίτα ήταν Ρίτσαρντ» που εκδόθηκαν με την στήριξη του υπουργείου.
Θα συναντήσεις την ίδια κατάσταση και στη Γερμανία. Για παράδειγμα, σε ένα γερμανικό δημοτικό σχολείο οι μαθητές άλλαξαν το φύλο τους για να τιμήσουν την ημέρα ισότητας των φύλων, αγόρια και κορίτσια ντύθηκαν αντίστροφα. Όλοι πήραν μέρος, και οι μαθητές και οι δάσκαλοι, γιατί σύμφωνα με τους Ευρωπαίους ‘βοηθάει στην αλληλοκατανόηση’.
[αγόρι ντυμένο κορίτσι]
«Είναι πολύ σημαντικό να μπούμε στη θέση του άλλου.»
Αν σοκαριστήκατε από αυτό, το ότι άνδρες γυμναστές και δάσκαλοι τεχνικών μπορούν να έρθουν στο σχολείο σας με φούστα, μακιγιάζ, και τακούνια και η μαθηματικός μπορεί να έρθει με ανδρικό παντελόνι και ψεύτικο μούσι, τότε είστε οπισθοδρομικοί.
Οι LGBT πιστεύουν ότι στη βρεφική ηλικία όλοι είναι χωρίς φύλο γι’ αυτό και αργότερα μπορούν να διαλέξουν τι θέλουν να είναι: αρσενικό, θηλυκό ή ουδέτερο.
Αυτά τα χαριτωμένα κουτάκια δεν πωλούνται σε καταστήματα σεξ αλλά τα μοιράζουν σε νηπιαγωγεία στο Μπάζιλ (Βασιλεία) της Ελβετίας. Τα πλαστικά κουτιά έγιναν για παιδιά τεσσάρων και πάνω. Το σετ αποτελείται από κούκλες ομοφυλόφιλες, ειδικά εικονογραφημένα βιβλία και παιχνίδια-ομοιώματα γεννητικών οργάνων.
Αυτό όμως δεν είναι το χειρότερο αλλά το ότι τα παιδιά μας μεταμορφώνονται σε κάτι το ουδέτερο. Ένα πλάσμα που δεν ξέρει τι είναι: αρσενικό ή θηλυκό!
Αυτός είναι ο Μαξ, δύο ετών. Οι Άγγλοι γονείς του τον ντύνουν με αγορίστικα παντελόνια σαν αγόρι και με φούστες. Αν και ο Μαξ γεννήθηκε αγόρι, οι γονείς του αυτό το θεωρούν άνευ σημασίας. Μέχρι το αγόρι να αποφασίσει μόνο του ποιος είναι, οι γονείς του τον βάζουν να παίζει με αυτοκινητάκια και κούκλες. Η μητέρα του του βάφει τα νύχια και του βάζει κοκαλάκια στα μαλλιά και ο πατέρας του του δείχνει πως να συναρμολογεί ρομπότ. Οι γονείς λένε πως το κάνουν για χάρη του παιδιού τους. Σύμφωνα με τη Λίζα την 23χρονη μητέρα του Μαξ, η ανατροφή με ουδετερότητα στο φύλο δίνει στο παιδί την ευκαιρία να επιλέξει ανάμεσα στα ανδρικά ή γυναικεία στερεότυπα παιχνίδια ή ρούχα. Ντύνεται και παίζει όπως του αρέσει.
Από μικρή ηλικία ο Μαξ -ο οποίος μεγαλώνει ένας Θεός ξέρει ως τι- και οι γονείς του καθώς και εκατοντάδες χιλιάδες ευρωπαϊκές οικογένειες, έχουν πέσει θύματα μίας μοντέρνας θεωρίας περί φύλων που μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε ουδέτερα πλάσματα.
Η μεταμόρφωση τέτοιων ανθρώπων του μέλλοντος ξεκινάει σε ειδικά νηπιαγωγεία. Να ένα τέτοιο νηπιαγωγείο στη Σουηδία. Το νηπιαγωγείο «Εγκάλια» λειτουργεί από το 2010 στην Στοκχόλμη. Εδώ τα παιδιά αντιμετωπίζονται σα να μην έχουν φύλο. Αντί για ‘χαν’ ή ‘χον’ που στα Σουηδικά σημαίνει ‘αυτός’ ή ‘αυτή’, ένα παιδί αποκαλείται ‘χεν’ που σημαίνει ‘αυτό’. Αυτή η ουδέτερη λέξη προστέθηκε από παιδαγωγούς στο λεκτικό τους οπλοστάσιο από μη παραδοσιακές σεξουαλικές μειονότητες. Αυτός ίσως είναι ο λόγος που η διευθύντρια του νηπιαγωγείου, Λότα Ρότζαλιν, θεωρεί αυτήν την μέθοδο ως την πιοδημοκρατική !!
Lotta Rajalin: «Μερικοί νομίζουν ότι θα αλλάξουμε τα κορίτσια σε αγόρια και τα αγόρια σε κορίτσια και φυσικά δεν κάνουμε αυτό. Θέλουμε να δώσουμε σε κάθε άνθρωπο τα ίδια δικαιώματα, τις ίδιες πιθανότητες, τις ίδιες ευθύνες και αυτό έχει να κάνει με τη δημοκρατία.» !!
Να πως δουλεύει αυτή η ‘δημοκρατία’: Τα παιδιά παίζουν με ουδέτερες κούκλες και διαβάζουν για ένα αγόρι που του άρεσε το ροζ και ένα πουά φόρεμα. Τα αγόρια πρέπει να παίζουν σε κουζίνα κουκλίστικη με τα κορίτσια και τα κορίτσια να χτίζουν πόλεις με λέγκο τουβλάκια.
Το ίδιο επίσης συμβαίνει στη Γαλλία όπου γραφειοκράτες από το Τμήμα Εκπαίδευσης ήρθαν σε ένα από τα νηπιαγωγεία. Έδειξαν σε ανοιχτό μάθημα πως οι νηπιαγωγοί μπορούν να ‘βοηθήσουν τα παιδιά να ξεπεράσουν τα στερεότυπα’. Φιγούρες αγοριών και κοριτσιών κολλούνται σε μαύρο πίνακα. Η εργασία των παιδιών είναι να ντύσουν τις φιγούρες έτσι ώστε να μην φαίνονται ούτε ανδρικές ούτε γυναικείες.
Ταινίες σχετικές με αυτά τα νέα παιδιά δείχνονται σε εφήβους 12-14 ετών. Για παράδειγμα αυτή η ταινία που λέγεται «αγοροκόριτσο». Αυτός όρος δηλώνει κορίτσι που συμπεριφέρεται σαν αγόρι και λέει την ιστορία της 10χρονης Λώρα που θεωρούσε τον εαυτό της αγόρι. Επιπλέον αυτό το κορίτσι ερωτεύεται μία γειτονοπούλα. Αυτή η ιστορία του αγοροκόριτσου επαινέθηκε από τους κριτικούς και κέρδισε το βραβείο Βερολίνου 2011. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι αυτή η εξωφρενική ταινία για ένα κορίτσι που θέλει να γίνει αγόρι προβάλλεται σε μαθητές στη Γαλλία. Μέσα στα πλαίσια του προγράμματος «Σχολεία και Κινηματογράφος» προβλήθηκε σε 46.000 μαθητές στην Γαλλία.
Στους Γερμανούς έφηβους επίσης στην ηλικία των 13 δίνονται περίεργα ερωτηματολόγια όπου πρέπει να σκεφτούν αν ανήκουν στο σωστό φύλο. Να μερικές ερωτήσεις:
– Πότε και γιατί αποφάσισες να γίνεις ετερόφυλος;
– Μήπως η ετεροφυλία είναι απλά μία φάση που θα ξεπεράσεις;
– Μήπως η ετεροφυλικότητά σου είναι αποτέλεσμα ενός νευρωτικού φόβου για ανθρώπους του ιδίου φύλου με σένα;
Πρέπει να παραδεχτείτε ότι τέτοιες ερωτήσεις δεν μπορούν να απαντηθούν ούτε από ενήλικες, πόσο μάλλον από παιδιά της Α’ Γυμνασίου.
Προσπαθούν να κάνουν ουδέτερα τα νέα παιδιά που πέφτουν θύματα μιας νέας δοξασίας που έγινε δεκτή το 1995. Τότε άρχισε η μεταμόρφωση του ανθρώπου σε ένα μυστηριώδες πλάσμα (σε ένα ‘αυτό’). Στο Πεκίνο στη συνάντηση κορυφής των Ηνωμένων Εθνών η λέξη sex ‘βιολογικό φύλο’ αντικαταστάθηκε από τη λέξη gender ‘κοινωνικό φύλο’ από σεβασμό προς τους ανθρώπους που δεν έχουν την παραδοσιακή σεξουαλική κατεύθυνση. Εκείνη την εποχή δεν φάνηκε ως κάτι ιδιαίτερο αλλά πολλοί ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι θεωρούν ότι μπορεί να οδηγήσει στην πτώση του ανθρώπινου πολιτισμού. …
Manuel Ochsenreiter πολιτικός αναλυτής του γερμανικού περιοδικού «Zuerst»: «Είναι ενάντια στη φύση. Η τάση που κυκλοφορεί για το φύλο είναι ιδεολογική και όχι επιστημονική. Μπορείς να μελετήσεις στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια μαθήματα περί φύλου αλλά δεν είναι επιστήμη, είναι ιδεολογία. Είναι ιδεολογικές σπουδές. Αυτή η ιδεολογία λέει ότι το κοινωνικό φύλο επιτυγχάνεται μόνο με την εκπαίδευση και τη μόρφωση και ότι εκτός του ανδρικού και του γυναικείου ρόλου υπάρχουν και πάρα πολλοί άλλοι που μπορεί να διαλέξει κάποιος για τον εαυτό του και ότι αυτό εμπλουτίζει την προσωπική ζωή, το να μπορεί να επιλέξει έναν από αυτούς τους ρόλους. Να επιβάλλουν για παράδειγμα τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις ως το ίδιο φυσιολογικές με τις ετεροφυλικές σχέσεις. Αυτή η ιδεολογία λέει ότι και η ετεροφυλική συμπεριφορά είναι κάτι που την κατακτά κανείς γι’ αυτό θα πρέπει να αφήσουμε τις πόρτες ανοιχτές στα παιδιά για να διαλέξουν την σεξουαλική τους ταυτότητα.»
Πως συνέβη στην συντηρητική Ευρώπη, που τιμούσε τις οικογενειακές παραδόσεις και τις παραδοσιακές αξίες, να δεχτεί την ‘ελευθερία’ των μειονοτήτων και να νομιμοποιήσει την διαφθορά των παιδιών από το νηπιαγωγείο; Γεγονός είναι ότι σήμερα πολλοί υποστηρικτές μη παραδοσιακών ευρωπαϊκών αξιών βρίσκονται σε θέση ισχύος όπως λένε οι αναλυτές.
Αυτός είναι ο Όντεν Λίσμπαχεν, ένας Νορβηγός πολιτικός και εκατομμυριούχος που δεν κρύβει τον μη παραδοσιακό του προσανατολισμό. Πριν λίγο καιρό είχε το Υπουργείο Παιδιών και Οικογενειακής Ανάπτυξης και τώρα είναι ηγέτης ενός αριστερού κόμματος στην Νορβηγία. Αφού άφησε την υπουργική του θέση, έδωσε 13 εκατομμύρια κορώνες για να προωθήσει ένα νέο πρόγραμμα μη παραδοσιακής σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία και στα νηπιαγωγεία της Νορβηγίας.
Και αυτός είναι ο Ντάνιελ Κον Μπεντίτ. Είναι ηγέτης της Ενωμένης Παράταξης του Πράσινου Κόμματος στην ευρωβουλή. Ένας άντρας που ξεκίνησε την καριέρα του ως νηπιαγωγός στην Φρανκφούρτη. Κατηγορήθηκε για παιδοφιλία και επιπλέον πριν λίγες δεκαετίες δήλωσε χωρίς ενδοιασμούς σοκαριστικά πράγματα στην Γαλλική τηλεόραση.
Ντάνιελ Κον Μπεντίτ: «Τα μικρά παιδιά είναι φανταστικά σέξυ. Θα είμαι ειλικρινής, η πρώτη μου δουλειά ήταν με τα μικρά. Αυτό είναι κάτι άλλο. Αλλά όταν παιδιά 4-6 ετών … ξέρετε, όταν μια μικρή 5 ετών αρχίζει να σε ξεντύνει είναι υπέροχο …»
Θέλεις τα παιδιά σου να είναι ουδέτερο φύλο; Θέλεις να διαβάζουν βιβλία για τον έρωτα ανάμεσα σε δύο πριγκίπισσες ή για τον ευτυχισμένο γάμο δύο μουσάτων πριγκήπων; Τότε συνέχισε μαμά να υποστηρίζεις τον γάμο ατόμων ιδίου φύλου και σε αυτήν την περίπτωση, μέσα σε λίγα χρόνια, όλες οι οικογενειακές αξίες θα καταστραφούν …
***
Η Ευρώπη τελείωσε. Τίποτα δεν την σώζει τώρα. Δείτε την ηθική παρακμή και σήψη της κοινωνίας την οποία θέλουμε και εμείς να μιμηθούμε στην Ελλάδα.


averoph




Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά

ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ MATI GR

loading...

Η τέχνη αυτού του άνδρα σε αφήνει άφωνο
Εντυπωσιακά μίνι γλυπτά από πολυμερικό πηλό




Δείτε κι εδώ
loading...

#




Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά

ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ MATI GR

loading...



«Ένας ψυχολόγος μου είπε ότι οι άνθρωποι λένε ιστορίες για να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους. Όλες οι τέχνες και οι μύθοι είναι μόνο δημιουργίες για να μας δώσουν κάποια αίσθηση ελέγχου πάνω στα πράγματα που τους φοβίζουν. Φοβούνται ότι θα πεθάνουν; Δημιούργησαν τη μετενσάρκωση. Φοβούνται το κακό; Δημιούργησαν έναν καλοπροαίρετο Θεό που στέλνει τους κακούς στην κόλαση. Έχω αντιμετωπίσει τους στρατιώτες με PTSD με το να τους τραβήξει εικόνες για το τι συνέβη εκεί ".

Κάτω από το λεπτό κατώφλι της φυσιογνωμίας του βιομηχανικού πολιτισμού  βρίσκεται ένας ωκεανός με ζοφερή πραγματικότητα - υπερπληθυσμός, οσμές πετρελαίου, φτώχεια και λιμοκτονία, ρύπανση που μεταβάλλει τις ορμόνες και ομάδες καρκίνου, πυρηνική ακτινοβολία, πανδημίες από μεταλλαγμένους ιούς, μαζική εξαφάνιση κλπ.

Η εργασία για την καταστολή του φόβου από αυτούς τους πραγματικούς εφιάλτες είναι σειρά μηχανισμών ψυχολογικής και πολιτιστικής άμυνας όπως ο μύθος της τεχνολογικής προόδου, το θρησκευτικό  δόγμα, η προπαγάνδα των  δυτικών Μέσων που προκαλούν κόλπα αυτο-εξαπάτησης όλα ευάλωτα σε (συναισθηματική απόκρυψη, εξορθολογισμό, υποχωρήσεις σε φαντασιώσεις κ.λπ.).

Όλο το χρόνο και στο παρασκήνιο υπάρχει το συνεχές βουητό της παγκόσμιας καταναλωτικής μηχανής που αναδεύει ατελείωτες υποσχέσεις ικανοποίησης και ευτυχίας, αν αγοράσετε μόνο αυτό ή το άλλο προϊόν.

Οι περισσότεροι έχουν δαγκώσει τον καρπό του υλισμού και έχουν καταπιεί ολόκληρο την ψεύτικη αλήθεια ότι ‘η ανθρώπινη πρόοδος βρίσκεται πάντα σε μια ανοδική τροχιά με την επιστήμη και την ανθρώπινη εφευρετικότητα που επιλύει όλα τα προβλήματα’.

Οι πολίτες των ανεπτυγμένων χωρών αγνοούν ότι η ζωή τους υποστηρίζεται από δεκάδες σκλάβους ενέργειας που εργάζονται μέρα και νύχτα, χρόνο με το χρόνο.

Τα ράφια των μαγαζιών με τα τρόφιμα, η υψηλή διατροφή των ζωικών πρωτεϊνών, η αυτοκινητοβιομηχανία, τα αεροπορικά ταξίδια και η μηχανή που εξαρτάται από το διακόπτη, εξαντλητική πηγή φθηνών, ενεργειακά πυκνών ορυκτών καυσίμων.

Είμαστε γεννημένοι σε αυτό το πλούσιο σε ενέργεια κουκούλι του σύγχρονου βιομηχανικού πολιτισμού, με κάθε διαδοχική γενιά να μεγαλώνει ολοένα και πιο συνηθισμένη στους ουρανοξύστες, τα τσιμεντένια πεζοδρόμια, τους ασφαλτοστρωμένους δρόμους και την κακοφωνία του αυτοματισμού, μέχρις ότου όλα αυτά απλά θεωρούνται δεδομένα.


Ανήσυχοι και αναστατωμένοι, δεν είμαστε πλέον συνδεδεμένοι με τους φυσικούς κύκλους των εποχών, την ρύθμιση του ήλιου και του φεγγαριού και το βιολογικό ρολόι της φύσης που μετράει το χρόνο με τη μετανάστευση των ζώων, την άνθηση των φυτών, τη γέννηση και το θάνατο.

Αντ 'αυτού, ο χρόνος μετριέται σε γρήγορους ήχους στην τηλεόραση, τις ώρες σε μια εργάσιμη μέρα, τα τριμηνιαία κέρδη των εταιρειών και τα μικροδευτερόλεπτα της διαπραγμάτευσης μετοχών υψηλής αξίας.

Ο χρόνος είναι χρήμα, η κοινωνική και περιβαλλοντική συνείδηση ​​έχει ανοίξει με εικόνες των καταναλωτών και το μέλλον είναι ένας γραμμωτός κώδικας που σφραγίζεται στο μέτωπό μας.

Οι πολυπόθητοι ενεργειακοί πόροι του βιομηχανικού πολιτισμού, που ξέσπασαν στο έδαφος και καίγονται στην ατμόσφαιρα, έχουν αμετάκλητα διακόψει τη σταθερότητα του κλίματος που επέτρεψε τη ζωή να ανθίσει.

Η ίδια η Γη έχει παραγκωνισθεί και το φυσιολογικό της ρολόι έχει σπάσει. Τα φυτά ανθίζουν όταν δεν πρέπει, υποκύπτοντας σε επιθετικά παθογόνα και έντομα και εξαφανίζονται από την ξηρασία ή ασυνήθιστα σκουπίδια. Τα ζώα μεταναστεύουν βόρεια νωρίτερα και νωρίτερα και πεθαίνουν από ασθένειες και λιμοκτονία σε έναν κόσμο που ζεσταίνεται συνεχώς.

Οι άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους από φρικιαστικές καταιγίδες και αυξανόμενες παλίρροιες.

Η λέξη "εξαφάνιση", όταν μεταφέρεται σε δημόσιο φόρουμ, αντιμετωπίζεται ως απλή υπερβολή και η ευθραυστότητα της βιόσφαιρας δεν αναγνωρίζεται ούτε εκτιμάται πραγματικά.

Δεν υπάρχει παγκόσμιο σχέδιο για το πώς να προχωρήσουμε προς τα εμπρός για να αποφύγουμε το γεγονός της εξαφάνισης.

Ως εκ τούτου, εκτός από λίγους επιστήμονες, η παγκόσμια κοινότητα θα συγκλονιστεί από το επερχόμενο σφαγείο, διότι ουδείς αναμένει ότι θα συμβεί πραγματικά.

Διαφορετικά, οι κυβερνήσεις του κόσμου θα εργάζονταν με εξαντλητικές λύσεις, κάτι που όμως δεν γίνεται ... "

... Παρά τη ρητορική σχετικά με την πιεστική ανάγκη ανάπτυξης και την έμφαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη και ακόμη τη διαχείριση των πόρων, η ανθρωπότητα έχει επικεντρωθεί αποκλειστικά στην οικονομική ανάπτυξη.

Υποστήριξε την ευρεία απελευθέρωση του εμπορίου μέσω της ιδιωτικοποίησης και της αύξησης των άμεσων ξένων επενδύσεων, μεταξύ άλλων στρατηγικών διαρθρωτικής προσαρμογής, ως «μεταρρύθμιση πολιτικής πρώτου σταδίου» για τις αναπτυσσόμενες χώρες για την τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης.

Η προώθηση αυτού του συνόλου πολιτικών βασίζεται κυρίως στην επιθυμία να εξασφαλιστούν αγορές για τις πολυεθνικές εταιρείες και τις δυτικές οικονομίες. Οι τοπικές ελίτ επωφελήθηκαν επίσης από αυτό ...

Αυτά μεταξύ άλλων γράφει σε άρθρο του ο Robert Hunziker, Διδάκτορας στο πανεπιστήμιο DePaul, και ταυτόχρονα ανεξάρτητος συγγραφέας και περιβαλλοντικός δημοσιογράφος που έχει εκδώσει περισσότερα από 200 άρθρα που εμφανίζονται σε 50 πλέον περιοδικά και δικά παγκοσμίως.

zougla.gr
Δείτε κι εδώ
loading...

#




Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά

Οι Κομπογιαννίτες, οι ξακουσμένοι αυτοδίδακτοι γιατροί από το Ζαγόρι, είναι γνωστοί και με άλλα ονόματα, όπως Ματσουκάδες, Βικογιατροί, Σακκουλαραίοι, Κα-ταφιανοί, Ζαγοριανοί.

Έγιναν ξακουστοί για τις καταπληκτικές επιτυχίες τους, με την ιατρική ικανότητα τους και η φήμη τους έφτασε μέχρι τα σουλτανικά παλάτια. Ήταν αυτοδίδακτοι γιατροί και όλοι ήταν από το Ζαγόρι. Ήταν ένα «είδος αδελφότητος», όπου ο πατέρας δίδασκε την τέχνη και τα μυστικά της στο γιο του, ο οποίος και τον διαδεχόταν. Αυτοί οι εμπειρικοί γιατροί διέπρεψαν κατά τους προ και μετά την Επανάσταση χρόνους, και κατά μία παράδοση ασκούσαν το έργο τους από το 1690. Γύριζαν παντού: Θράκη, Μακεδονία, Βουλγαρία, Σερβία, Μ. Ασία, Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο. Ήταν φημισμένοι σ’ όλα τα Βαλκάνια. Οι Βικογιατροί ήταν κυρίως από τα χωριά: Λιασκοβέτσι, Τσεπέλοβο, Φραγγάδες, Πάπιγκο, Σκαμνέλι, Καλωτά, Δόλιανη, Μανασή, Τζωντήλα, Κουκούλι, Νεγάδες, Ανω Πεδινά, Μονοδένδρι και Καπέσοβο. Οι Κομπογιαννίτες γύριζαν παντού έφιπποι και πάντοτε είχαν μαζί τους σακούλες με βότανα (Σακκουλαραίοι). Φορούσαν «μέλαιναν και μαλλιαράν σεγκούναν» και έδεναν με πράσινη ταινία «την εις δασείς πλοκάμους κυμαίνουσαν χαίτην των». Πάντοτε από το μπράτσο τους κρεμόταν «οζώδης ράβδος», ματσούκι, γι’ αυτό και τους έλεγαν ματσουκάδες ή ματσουκάρηδες. Όπου πήγαιναν τους γινόταν υποδοχή, με φωνές και υπόκρουση από κουδουνίσματα, ζουρνάδες, ποδοβολητά αλόγων και ο κόσμος έτρεχε να τους καλωσορίσει.

Ο Αλ. Σούτσος, που τους διακωμωδεί, με τους στίχους του, τους περιγράφει πολύ παραστατικά:


Καλός γιατρός πουλώ ζωή 
ποιος θέλει, ποιος θα πάρη… 
Ήρθε ο μέγας γιατρός, 
ήρθε ο μέγας χειρούργος 
ήρθε ο εξοχότατος… 

Οι Κομπογιαννίτες, όπως γράφει και ο Πουκεβίλ, διακρίνονταν για την επιδεξιότητα τους στις περιεσφιγμένες κήλες και στις κήλες. Ήξεραν ακόμη να χειρουργούν τον καταρράκτη και οι πιο ικανοί, ακόμη και πέτρες του νεφρού! Ήταν τέτοια η επιτυχία τους, στε μπορούσαν να εκπλήξουν και ικανούς χειρουργούς. Ο Πουκεβίλ αναφέρει ότι το 1790, ο Γάλλος πρόξενος στην Αθήνα, Φωβέλ, προσέτρεξε σε Κσμπογιαννίτη για να του εγχειρήσει την κήλη! Οι Κομπογιαννίτες ανεξάρτητα από την πληρωμή που θα συμφωνούσαν να πάρουν για την εγχείρηση, κρατούσαν πάντοτε και το σάκκο της κήλης. Τον φούσκωναν και τον κρεμούσαν σε καλάμι και οι βοηθοί τους ανεμίζοντας το καλάμι με τους σάκκους, φώναζαν: – Να ο μεγάλος γιατρός, ο μεγάλος κηλοθεραπευτής, ο εξοχώτατος σπασογιατρός, που έχει (τόσους) σάκους από κήλες, περίφημα χειρουργημένες. Διαφήμιση της εποχής. Η περίφημη Χαράδρα του Βίκου, που όσοι την διασχίσαμε χαρήκαμε την ομορφιά της και τους φανταστικούς σχηματισμούς των βράχων, είναι ανεξάντλητη πηγή φαρμακευτικών βοτάνων.

Ο γιαννιώτης Καθηγητής της Βοτανολογίας του Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης, αείμνηστος Κ. Γκανιάτσας, με ομάδα φοιτητών που

κατέγραψε 219 φυτά, που φύονται στη Χαράδρα του Βίκου. Τα 52 τα χαρακτηρίζει δηλητηριώδη. Οι Κομπογιαννίτες που γνώριζαν τις θεραπευτικές ιδιότητες τους, συνέλεγαν βότανα από τη χαράδρα του Βίκου, που τα χορηγούσαν στους ασθενείς. Τα φύλαγαν σε μεγάλα μαντήλια δεμένα με κόμπο και βέβαια ήταν μυστικό. Κέρδιζαν πολλά χρήματα και δεν ήταν όλοι «τσαρλατάνοι». Κάποιοι απ’ αυτούς υπήρξαν και ευεργέτες, όχι μόνο των συγγενών και συγχωριανών, αλλά και του Ζαγορίου. Μεταξύ αυτών διακρίθηκε ο Πανταζής Εξάρχου από το Λιασκοβέτσι, του οποίου «ο υιός Κων/νος παρακολουθήσας (1784) Φιλιππουπολίτας εμπόρους ροδελαίου εις Ινδίας… συνεργήσας και προς προαγωγήν της Ορθοδοξίας εν Καλκούτη» ίδρυσε εμπορικούς οίκους και ο γιος του διηύθυνε εκεί «εμπορικόν δικαστήριον». Ο καπεσοβίτης Πασχάλογλου «χρημάτισε ιατρός» 4 Σουλτάνων και μυστικοσύμβουλός τους, ευεργέτησε πολλούς. Το 1821 φυλακίστηκε και αργότερα πέθανε από δυσεντερία. Μαρτυρικό θάνατο βρήκε στη φυλακή, 1821, και ο Καπεσοβίτης, εμπειρικός γιατρός Κ. Βρούζος. Πρακτικοί γιατροί ήταν και από κάποια χωριά της Β. Ηπείρου. Αναφέρω τον Ευάγγελο Ζάππα, τον μέγα ευεργέτη, «που έσωσε στην επανάσταση κόσμο και κόσμο τραυματιών, πριν εγκατασταθεί στο Βουκουρέστι, όπου χάρις στη χειρουργική του ικανότητα κατόρθωσε να διαπρέψει». Στον Ζάππα τη χειρουργική δίδαξε στα στρατόπεδα της Επαναστάσεως ο συμπατριώτης του εμπειρικός γιατρός Πάνος Παναγιώτου».

Υπάρχουν πολλές ευτράπελες διηγήσεις για τους Κομπογιαννίτες, όπου φαίνεται η επιδεξιότητα τους, αλλά και η ευφυΐα τους, όπως με τον κομπογιαννίτη Καραβέλα: Η σουλτάνα ήταν έγκυος και ο σουλτάνος ήθελε να μάθει αν είναι αγόρι – για διάδοχο- ή κορίτσι. Οι γιατροί του δεν μπορούσαν να κάνουν πρόγνωση, γιατί θα τους έπαιρνε το κεφάλι, αν δεν το πετύχαιναν! Ο Σουλτάνος είχε ακούσει πολλά καλά για τον κομπογιαννίτη Καραβέλα και τον κάλεσε να τον ρωτήσει. Ο Καραβέλας δεν τάχασε. Ζήτησε να δη την σουλτάνα. Τρομερή αξίωση! Όταν εμφανίστηκε η σουλτάνα της ζήτησε να περπατήσει στον οντά και μετά είπε: Πολυχρονεμένε μου, πρώτη φορά βλέπω τέτοιο πράγμα. Όταν πάει προς τα εκεί φαίνεται ότι θα κάνει αγόρι, κι όταν έρχεται προς τα εδώ δείχνει για κορίτσι! Μια μέρα ο σουλτάνος τον καλεί και με μεγάλη αγωνία πηγαίνει στο σεράι, και του αναγγέλλει ότι η σουλτάνα γέννησε δίδυμα, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι! Πέρασε μεγάλη αγωνία -ζωή ή θάνατος- αλλά μεγάλη ήταν και η αμοιβή του.
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «το Ζαγόρι μας» (Ιούλιος 2012)




Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά


loading...

Στα Ηλιούγεννα, τη γιορτή της γέννησης του θεού Ήλιου, αλλά και στον ίδιο τον Θεό Ήλιο, που απεικονιζόταν να οδηγεί ένα έλκηθρο με φτερωτά άλογα, εντοπίζονται στην αρχαία Ελλάδα οι καταβολές των σύγχρονων γιορτών των Χριστουγέννων και της γιορτής του Αγίου Βασιλείου. Ήταν τότε που ρίζωσε η παράδοση γνωστών εθίμων, τα οποία συνεχίστηκαν στην πορεία του χρόνου, διαφοροποιήθηκαν ή διατήρησαν βασικά χαρακτηριστικά και συνοδεύουν σήμερα το γιορτινό τραπέζι των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

Η πιο γνωστή σχετική καταβολή από την αρχαία Ελλάδα είναι τα χοιροσφάγια τον Δεκέμβρη, ενώ το αρχαίο γιορτινό... μενού συμπεριλάμβανε ακόμη τις ομματιές (έντερο γεμισμένο με συκωταριές και ρύζι), το γεμιστό στομάχι χοίρου και ένα γλυκό από το αίμα του. Αργότερα εμφανίστηκε το χριστόψωμο με μαγιά από ξερό βασιλικό αλλά και οι βασιλόπιτες, πρώτα οι αλμυρές και μετά οι γλυκιές.


«Στην αρχαία Ελλάδα γίνονταν την ίδια περίοδο διάφορες γιορτές. Ένα έθιμο που δεν έχει σχέση ακριβώς με το φαγητό ήταν τα Ηλιούγεννα που συμβόλιζε τη γέννηση του Ήλιου. Άλλωστε, αργότερα, ο προφήτης Ηλίας εμφανιζόταν με ένα έλκηθρο με φτερωτά άλογα και πήρε τη θέση του θεού Ήλιου που οδηγούσε το έλκηθρο, όπως ο Αη Βασίλης» εξηγεί στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο σεφ Νίκος Φωτιάδης. Διευκρινίζει, παράλληλα, ότι πολλά από τα στοιχεία και τα έθιμα που συναντώνται στην αρχαιότητα, εξελισσόμενα κατά τη διάρκεια του χρόνου, έδωσαν τη θέση τους στα πρόσωπα και τα γεγονότα της χριστιανικής θρησκείας.
Τα χοιροσφάγια και η γουρουνοχαρά

Για τα χοιροσφάγια ο κ. Φωτιάδης τονίζει ότι η σφαγή ενός τόσο μεγάλου ζώου, όπως το γουρούνι, δεν ήταν απλή υπόθεση αλλά σημαντικό γεγονός, άρρηκτα συνδεδεμένο με την οικιακή οικονομία. «Όλη η οικογένεια, όλο το χωριό συμμετείχε σε αυτή την τελετή που είχε χαρακτηριστικά γιορτής. Αυτός είναι και ο λόγος που το έθιμο λεγόταν και λέγεται μέχρι σήμερα και γουρουνοχαρά. Μάλιστα, τότε εκμεταλλεύονταν τα πάντα από το χοιρινό, δεν άφηναν τίποτε να πάει χαμένο. Έτσι, από την αρχαιότητα μέχρι και το 1970, έφτιαχναν και ένα γλυκό από το αίμα του χοιρινού, το οποίο είναι καταγεγραμμένο στην Άνω Σύρο, ωστόσο απαγορεύτηκε και λόγω θρησκείας και λόγω υγιεινής», προσθέτει.

Οι ομματιές ή αιμματιές φτιάχνονταν και εκείνες με έντερο από τον χοίρο, γεμισμένο με συκώτια και ρύζι. Τα βυζαντινά χρόνια απαγορεύτηκε από την εκκλησία η προσθήκη αίματος, όμως η παρασκευή τους συνεχίστηκε αργότερα χωρίς αίμα. Ένα παρεμφερές έθιμο που διατηρείται και σχετίζεται με το φαγητό είναι η Μπάμπω στον βόρειο Έβρο και είναι ουσιαστικά γεμιστό στομάχι χοίρου.
Το ροζ γουρουνάκι και ο μαύρος χοίρος του Εύμαιου

Το χοιρινό, ωστόσο, που φαίνεται να κυριαρχεί στο εορταστικό τραπέζι των ημερών εδώ και εκατοντάδες χρόνια στον ελλαδικό χώρο, δεν προέρχεται από το γνωστό σε όλους σήμερα γουρουνάκι. «Τα χοιρινά που έχουμε στην Ελλάδα πλέον είναι αυτά που ήρθαν με τη βοήθεια Μάρσαλ. Το ροζ γουρουνάκι δεν είναι το τοπικό γουρούνι που ζούσε στην αρχαία Ελλάδα», σχολιάζει ο κ. Φωτιάδης.



Θυμίζει, άλλωστε, ότι όταν ο πιστός βοσκός του Οδυσσέα, ο Εύμαιος, τον αναγνώρισε κατά την επιστροφή του στην Ιθάκη, ο ίδιος έβοσκε ένα κοπάδι μαύρων χοίρων. «Αυτόν τον αυτόχθονα, τον γηγενή, ελληνικό χοίρο πήραν αργότερα οι Ισπανοί και οι Σικελοί, την εποχή των αποικιών και είναι το ίδιο είδος που εμφανίστηκε πολύ μετά με την ονομασία 'hamon iberico', δηλαδή στα ελληνικά, ιβηρικό χοιρινό», τονίζει χαρακτηριστικά.

Στα χρόνια μας πια, στην πατρίδα μας, όπως αναφέρει, κάποιος παραγωγός από την Καλαμπάκα κατάφερε να διασώσει μερικά ζώα του είδους και σιγά σιγά και άλλοι ξεκίνησαν την ίδια εκτροφή. Σε συνεργασία με τα πανεπιστήμια έγιναν διαδικασίες ενδυνάμωσης του DNA, καθώς τα ζώα είχαν εκφυλιστεί με την πάροδο των χρόνων και πλέον η καθαρότητα του γενετικού τους υλικού αγγίζει το 95%. «Θα ήταν πολύ καλό να γίνει ο μαύρος χοίρος το εθνικό μας προϊόν διότι πρόκειται για ένα είδος πιο υγιεινό, αφού είναι προσαρμοσμένο και εγκλιματισμένο στις συνθήκες της Ελλάδας και δεν χρειάζεται αντιβιώσεις», σχολιάζει ο σεφ.
Το χριστόψωμο με μαγιά από ξερό βασιλικό

Ένα ακόμη παρασκεύασμα που, βέβαια, δεν έχει ρίζες στην αρχαία Ελλάδα, αλλά είναι συνδεδεμένο με την ελληνική χριστουγεννιάτικη παράδοση, είναι το χριστόψωμο. «Παραδοσιακά το χριστόψωμο το έφτιαχναν από μια μαγιά από ξερό βασιλικό και όχι από τη μαγιά που ξέρουμε. Αυτό το έφτιαχναν φυλές όπως οι Σαρακατσαναίοι και οι Βλάχοι, ενώ συναντάται και στην Κεφαλλονιά», τονίζει.

Και προσθέτει: «Σε άλλες, όμως, περιοχές της Ελλάδας υπάρχουν αντίστοιχα αρτοσκευάσματα που διαφοροποιούνταν ανάλογα με την πείρα των παρασκευαστών τους και τα υλικά που ήταν διαθέσιμα. Για παράδειγμα, στην Κρήτη χρησιμοποιούνταν ακριβά υλικά όπως το ροδόνερο, το σουσάμι, το μέλι, η κανένα και τα γαρύφαλλα. Πάντα όλα αυτά συνοδεύονταν από κάποιες ευχές, από κάποια λόγια τα οποία λέγανε οι πιστοί για να πάει καλά η επόμενη χρονιά».
Κοτόσουπα από τη γέρικη κότα, λαλάγγια και αλμυρή βασιλόπιτα

Ιδιαίτερα δημοφιλές πιάτο στην ελληνική επαρχία για το παραδοσιακό Χριστουγεννιάτικο τραπέζι ήταν, επίσης, η κοτόσουπα από τη γέρικη κότα. Η σούπα αυτή θεωρούνταν αρκετά δυναμωτική και κατάλληλη να 'εισάγει' τον καθένα στο κυρίως, γιορτινό πιάτο, εκείνο με το χοιρινό. «Αργότερα ήρθε η γαλοπούλα, ο κούρκος όπως λέμε στη Μακεδονία», επισημαίνει ο κ. Φωτιάδης, ο οποίος δεν παραλείπει να αναφέρει και τα λαλάγγια, ένα είδος τηγανίτες, ζυμωμένες σαν χοντρό μακαρόνι και τηγανισμένες είτε ολόκληρες, είτε διπλωμένες, είτε γλυκές, είτε αλμυρές.

«Την περίοδο εκείνη και οι βασιλόπιτες δεν είχαν τη μορφή που έχουν σήμερα. Ήταν αλμυρές και όχι γλυκιές. Για παράδειγμα, η βασιλόπιτα των Ποντίων έχει κιμά και ξερά φρούτα. Υπήρχε και άλλη βασιλόπιτα με τυρί, ωστόσο δεν υπάρχει κάτι τέτοιο σήμερα. Αλμυρές βασιλόπιτες έφτιαχναν και στην Ήπειρο. Πέρσι είχαμε κάνει μια αναβίωση στην Καβάλα και παρουσιάσαμε κάποιες από αυτές τις πίτες που συνοδεύονταν είτε με ρόδια, είτε με καρύδια, για να δείξουν όσοι τις παρασκεύαζαν τον πλούτο που είχαν σε υλικά αλλά και για να εκφράσουν ευχές για το σπίτι και την οικογένεια», σημειώνει.

Σήμερα, πλέον, το ενδιαφέρον για την παραδοσιακή κουζίνα φαίνεται να ξυπνά και πάλι και γίνεται μια προσπάθεια να αναδειχτούν οι συνήθειες του τόπου και τα εδέσματα που σχετίζονται με αυτές. «Δεν έχουμε μάθει σαν λαός να τρεφόμαστε με άλλου είδους φαγητά. Μάθαμε να στηριζόμαστε στην παράδοση που περνά από τη μια γενιά στην άλλη, χωρίς αυτό να είναι πάντα συνειδητό. Μυρωδιές και αρώματα από το χωριό, από τις γιαγιάδες, έρχονται και πάλι στο νου. Ζωντανεύουν όταν βρισκόμαστε στα ίδια μέρη και μας θυμίζουν πράγματα από την εποχή που μεγαλώσαμε», λέει ο Νίκος Φωτιάδης και αποκαλύπτει ότι φέτος θα μαγειρέψει μαύρο χοίρο με κάστανα και σάλτσα μαυροδάφνης.

Δείτε κι εδώ
loading...



Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά

ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ MATI GR

loading...

Οστά τα οποία όπως αποδείχτηκε ανήκουν σε γυναίκα εντοπίστηκαν κάτω από το μαρμάρινο δάπεδο του βυζαντινού ναού του Αγίου Αθανασίου στο Άγιο Όρος κατά την αναστήλωση της εκκλησίας.


Έχοντας απορία για την προέλευσή τους, η Ιερά Μονή Παντοκράτορος, που ανήκει ο ναός του Αγίου Αθανασίου, ζήτησε τη χρονολόγηση των ευρημάτων με τη μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα.
Η ανθρωπολόγος Λόρα Ουίν Αντίκα, η οποία εξέτασε τα ευρήματα, ένιωσε έκπληξη, όπως είπε. «Κάποια οστά ήταν τόσο μικρά και ντελικάτα, που σίγουρα δεν ανήκαν σε ανδρικό σώμα. Ανάμεσά τους ένας πήχης, ένα οστό κνήμης και ένα ιερό οστό, που διέφεραν στη μορφολογία τους. Κάποια ανήκαν σαφώς σε άνδρες. Όμως τα τρία αυτά οστά  είχαν μεγέθη που ταίριαζαν αποκλειστικά σε γυναίκα. Ήταν εμφανώς διαφορετικά σε μέγεθος», εξηγεί η ερευνήτρια.
Τα οστά, όπως αναφέρει σε σχετικό της ρεπορτάζ η εφημερίδα «Καθημερινή», είχαν μεταφερθεί προφανώς στον τόπο που εντοπίστηκαν, από τους αρχικούς τους τάφους, με πολύ μεγάλη φροντίδα.

Πρώτη φορά
Ο αρχιτέκτων που ανέλαβε την ανακαίνιση του βυζαντινού ναού και εντόπισε πρώτος τα οστά, Φαίδων Χατζηαντωνίου, τόνισε ότι «αν επαληθευτεί ότι τα οστά ανήκουν σε γυναίκα, θα είναι η πρώτη φορά που θα μάθουμε ότι μια γυναίκα ενταφιάστηκε στο Άγιο Όρος. Κάποιες φορές, κατά τις επιθέσεις πειρατών ή άλλων εισβολέων, οι μοναχοί άνοιγαν τις θύρες σε γυναίκες. Όμως αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο».

«Υπάρχει ένας θρύλος για κάποιον βασιλέα της Σερβίας που υποτίθεται ότι έφερε τη γυναίκα του στο Άγιο Όρος. Όμως διαρκώς την κουβαλούσαν και δεν της επιτράπηκε να πατήσει τα πόδια της σε αθωνικό έδαφος. Σε όλες τις αίθουσες των μοναστηριών είχαν τοποθετηθεί χαλιά ώστε να μην αγγίξει το έδαφος», λέει, και συνεχίζει επισημαίνοντας ότι επί 40 χρόνια εργάζεται στο Άγιο Όρος και ουδέποτε συνάντησε κάτι τέτοιο.
«Πρόκειται για την πρώτη φορά που είδα οστά θαμμένα κάτω από το δάπεδο ναού και αμέσως κάλεσα τη Λόρα. Πιστεύω ότι αν αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν σημαντικοί για το μοναστήρι, δεν θα βρίσκονταν εδώ» πρόσθεσε. 

Όπως επισημαίνει η Λόρα Ουίν Αντίκα, τουλάχιστον επτά άτομα είχαν ταφεί στο σημείο. Δεν βρέθηκαν κρανία, αλλά επτά σιαγόνες. «Αυτές οι ταφές, μετά τη μεταφορά των οστών από άλλο σημείο, είναι δύσκολες να αποκρυπτογραφηθούν γιατί πολλές πληροφορίες έχουν χαθεί. Είναι, όμως, βέβαιο ότι αυτοί οι άνθρωποι ήταν σημαντικοί για να ενταφιαστούν κάτω από τα δάπεδα του ναού».
Παραμένει άγνωστο πού ήταν οι αρχικοί τους τάφοι, αλλά όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η μεταφορά τους έγινε με μεγάλη προσοχή, καθώς είχαν μεταφερθεί και πολύ μικρά οστά, που θα μπορούσαν να έχουν χαθεί.
Τα οστά μεταφέρθηκαν στο ερευνητικό κέντρου του «Δημόκριτου» και θα παραμείνουν εκεί μέχρι τη χρονολόγησή τους, μια διαδικασία που θα χρειαστεί περίπου τρεις μήνες, χωρίς να αποκλείεται ότι θα πραγματοποιηθούν και εξετάσεις DNA για να επιβεβαιωθεί ότι μεταξύ των ενταφιασμένων βρίσκεται και μία γυναίκα.

Δείτε κι εδώ
loading...

#




Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά
ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ MATI GR


Το εμπόριο σκλάβων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση...

Στις αρχές του 17ου αιώνα, το 1/5 των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης ήταν δούλοι. Το 1637 υπήρχαν στο Αλγέρι 25.000 χριστιανοί αιχμάλωτοι, ανάμεσά στους οποίους και πολλοί Έλληνες. Υπολογίζεται δε ότι την περίοδο 1450-1700, μόνο από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, αιχμαλωτίστηκαν περίπου 2.500.000 άτομα, καταλήγοντας στα σκλαβοπάζαρα της οθωμανικής πρωτεύουσας.

Πολλές ήταν οι δραστηριότητες οι οποίες τροφοδοτούσαν το εμπόριο των δούλων. Οι πειρατές που λυμαίνονταν την Μεσόγειο, αιχμαλώτιζαν πληρώματα πλοίων και κατοίκους νησιών και παραθαλάσσιων περιοχών και στην συνέχεια τους πωλούσαν στα σκλαβοπάζαρα. Οι δε επαγγελματίες δουλέμποροι είχαν γίνει μάστιγα για τις φυλές της Αφρικής, συλλαμβάνοντας κάθε χρόνο εκατοντάδες άτομα, από τα ανατολικά και κεντροδυτικά τμήματα της μαύρης ηπείρου.

Παράλληλα, οι συνεχείς εκστρατείες του οθωμανικού στρατού σε Ευρώπη και Ασία είχαν ως αποτέλεσμα τον εξανδραποδισμό στρατιωτών και αμάχων, οι οποίοι πωλούνταν αργότερα ως δούλοι.

Τα μαρτύρια των αιχμαλώτων ξεκινούσαν από την πρώτη στιγμή, καθώς σύρονταν βίαια στα πλοία, με βρισιές και χτυπήματα. Στην συνέχεια στοιβάζονταν μέσα στα σκοτεινά αμπάρια, σε κλειστοφοβικές συνθήκες, εκτεθειμένοι στην ακαθαρσία και τα μικρόβια. Κάθε καράβι διέθετε και κάποιον γραμματικό, ο οποίος έγραφε σε έναν κατάλογο τα ονοματεπώνυμα των σκλάβων που θα μεταφέρονταν. Πολλοί αιχμάλωτοι δεν άντεχαν τις κακουχίες και πέθαιναν στα πλοία, κατά την διάρκεια του ταξιδιού. Τα νεκρά τους σώματα ρίχνονταν στην θάλασσα, αφού προηγουμένως τους έκοβαν το δεξί αυτί, ως απόδειξη του θανάτου τους. Τέλος, ο γραμματικός του πλοίου έσβηνε από τον κατάλογό του τα ονόματα όσων είχαν πεθάνει εν πλω. Με αυτόν τον τρόπο εξάλλου υπολογιζόταν και η «ζημιά» που είχε υποστεί το «εμπόρευμα» κατά την μεταφορά του.


Ο Γάλλος ευγενής και διπλωμάτης Φιλίπ Κανάιγ περιγράφει το πώς λειτουργούσε το σκλαβοπάζαρο της Κωνσταντινούπολης, στα 1573. Όποιος ήθελε να αγοράσει κάποια σκλάβα, την πλησίαζε και σήκωνε το πέπλο που κάλυπτε το κεφάλι της. Στη συνέχεια την έφτυνε στο πρόσωπο, έτσι ώστε αν ήταν μακιγιαρισμένη από τον δουλέμπορο, να της φύγει το βάψιμο και να φανούν τα αληθινά της χαρακτηριστικά. Κατόπιν, ο πελάτης κοιτούσε την σκλάβα στο στόμα, μετρώντας και ψηλαφώντας τα δόντια της, προκειμένου να διαπιστώσει αν είναι ψεύτικα, χαλασμένα ή αν κουνιούνται. Στην περίπτωση που έμενε ικανοποιημένος από την επιθεώρηση, ο υποψήφιος αγοραστής άρχιζε να παζαρεύει την τιμή της κοπέλας με τον δουλέμπορο.

Ένας από τους πρώτους περιηγητές στην Ελλάδα και την Μικρά Ασία, ο Γάλλος Πιερ Μπελόν, παραθέτει ενδεικτικές τιμές σκλάβων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία του 16ου αιώνα, ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και την σωματική τους κατάσταση. Μια νέα και όμορφη γυναίκα πουλιόταν 80-100 δουκάτα ενώ μια γριά 30-40. Η τιμή ενός ευτραφούς εφήβου ήταν συνήθως 40-50 δουκάτα και ενός γεροδεμένου άνδρα 60. Συγκριτικά, αναφέρεται ότι την ίδια περίοδο στην Βενετία, ο μέσος ναύτης είχε ετήσιο εισόδημα 22 δουκάτα, ο μηχανικός 100, ο κυβερνήτης επαρχίας 840 και ο πρεσβευτής 1800.

Οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας κατέληγαν συνήθως να υπηρετούν ως οικόσιτες δούλες, ασχολούμενες με δουλειές του σπιτιού καθώς και ελαφριές χειρωνακτικές εργασίες. Αντίθετα, οι νεαρές και ωραίες κοπέλες πωλούνταν τις περισσότερες φορές σταχαρέμια διάφορων Οθωμανών αξιωματούχων, ενώ την ίδια τύχη είχαν και αρκετά έφηβα αγόρια. Οι περισσότεροι όμως άνδρες δούλοι προορίζονταν για πιο βαριές εργασίες. Όσοι από αυτούς ήταν γεροδεμένοι και χειροδύναμοι, θεωρούνταν ιδιαίτερα πολύτιμο εμπόρευμα και πωλούνταν πάντα σε πολύ καλή τιμή. Μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως οικιακοί υπηρέτες, βοσκοί, γεωργοί και γενικά να επωμιστούν κάθε είδους βαριά χειρωνακτική εργασία. Δεν ήταν εξάλλου λίγες οι φορές που οι ρωμαλέοι σκλάβοι αντικαθιστούσαν τα ζώα και έσερναν οι ίδιοι το άροτρο κατά το όργωμα.

Η χειρότερη όμως μοίρα που μπορούσε να έχει ένας άνδρας δούλος, ήταν να βρεθεί κωπηλάτης σε γαλέρα. Τα συγκεκριμένα πλοία ονομάζονταν «κάτεργα» και οι σκλάβοι που υπηρετούσαν σε αυτά «κατεργάρηδες». Οι άνθρωποι εκείνοι ζούσαν σε πραγματικά εφιαλτικές συνθήκες. Σχεδόν γυμνοί, κάθονταν δίπλα στα κουπιά, έχοντας το ένα πόδι και τα χέρια τους αλυσοδεμένα. Η τροφή τους ήταν μόνο δυο μικρά κομμάτια ξερό ψωμί την ημέρα. Τα βράδια κοιμούνταν ο ένας πάνω στον άλλον, μέσα στην βρώμα και τα ζωύφια, ενώ η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ήταν απλώς ανύπαρκτη. Ο καιρός πολλές φορές έκανε ακόμα πιο ανυπόφορη την ζωή των «κατεργάρηδων», οι οποίοι κωπηλατούσαν υπομένοντας άλλοτε τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο και άλλοτε θύελλες και σφοδρές καταιγίδες. Ο καπετάνιος του κάτεργου επιτηρούσε συνεχώς τους σκλάβους και μαστίγωνε ανελέητα όποιον σταματούσε να τραβάει κουπί, νικημένος από την εξάντληση και την απελπισία. Ένας πρώην δούλος που κατάφερε να απελευθερωθεί, χαρακτήρισε την ζωή του στις γαλέρες «χειρότερη και από τον θάνατο».

Πολλοί σκλάβοι, έχοντας φτάσει στα σωματικά και ψυχικά τους όρια, αποφάσιζαν να αποδράσουν. Η απελπισία τους ήταν τόσο μεγάλη που δεν νοιάζονταν για τους κινδύνους ενός τέτοιου τολμηρού εγχειρήματος. Οι περισσότεροι όμως δραπέτες ξαναπιάνονταν και καταδικάζονταν σε θάνατο με φρικτές μεθόδους.

Μία από αυτές ήταν και η εξής: τα τέσσερα άκρα του καταδικασμένου δένονταν ξεχωριστά το καθένα στις πρύμνες ισάριθμων διαφορετικών πλοίων. Στη συνέχεια, τα σκάφη αυτά άρχιζαν να κινούνται σε τέσσερις αντίθετες μεταξύ τους κατευθύνσεις, διαμελίζοντας αργά και βασανιστικά τον άτυχο σκλάβο.

Εντούτοις, αξίζει να σημειωθεί ότι έχουν καταγραφεί αρκετά περιστατικά επιτυχημένων εξεγέρσεων σε κάτεργα ή δουλεμπορικά πλοία. Στις περιπτώσεις αυτές, οι σκλάβοι κατάφερναν να σκοτώσουν όλους τους φύλακές τους και δραπέτευαν, καταλαμβάνοντας το πλοίο στο οποίο βρίσκονταν κρατούμενοι. Οι φρικτές εμπειρίες της δουλείας άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους στην καθημερινή ζωή των τουρκοκρατούμενων Ελλήνων. Σε κείμενα του 16ου -18ου αιώνα συναντάμε κατάρες όπως «σκλαβιά να σου’ ρθη» ή «σκλάβος να πάης στην Μπαρμπαριά», εννοώντας τα δουλοπάζαρα των βορειοαφρικανικών ακτών.

Τον 19ο αιώνα άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την κατάργηση της δουλείας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1830, ένα φιρμάνι του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ απελευθέρωσε κάποιες κατηγορίες λευκών σκλάβων. Ανάμεσα σε αυτούς περιλαμβάνονταν και όσοι Έλληνες είχαν αιχμαλωτιστεί κατά την Επανάσταση του 1821. Στα επόμενα χρόνια ακολούθησαν κι άλλα φιρμάνια που περιόριζαν την δουλεία ακόμα περισσότερο, ενώ η οριστική της κατάργηση επήλθε στο πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα. Οι τελευταίοι σκλάβοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας χειραφετήθηκαν το 1924, μετά την κατάργηση του σουλτανάτου από τον Κεμάλ Ατατούρκ. Το νέο σύνταγμα της Τουρκίας όρισε την διάλυση του χαρεμιού που διατηρούσε ο τελευταίος Οθωμανός μονάρχης, Μωάμεθ ΣΤ΄, καθιστώντας τις παλλακίδες και τους ευνούχους του ελεύθερους πολίτες.

huffingtonpost.gr



Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά

ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ MATI GR

Δείτε την διάλεξη του Δρ. Χατζηγιαννάκη για την ιστορία των διαλέκτων της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας

Από το MATI GR
Οι κύριες διάλεκτοι της Ελληνικής Γλώσσας
Πως συνδέονται οι διάλεκτοι με τις ιστορικές αναφορές της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας
Πως αναγνωρίζονται οι διάλεκτοι της Ελληνικής Γλώσσας
Πως διεσπάρισαν οι διάλεκτοι;
Παραδείγματα από την Κρητική, Ποντιακή, Μακεδονική διάλεκτο
Αγγλική Γλώσσα, Λατινικά, κλπ
Η σημασία των διαλέκτων στην διαχρονική πορεία της Ελληνικής Γλώσσας μέχρι και την ομιλούμενη σήμερα
Ποιά η συμβολή της Ελληνικής Γλώσσας στην ετυμολόγηση και καταγωγή των άλλων γλωσσών
Δωρική διάλεκτος - η αρχαιοτέρα των Ελληνικών διαλέκτων
Ανάλυση της γλώσσας των Αραουκανών - των σπαρτιατών της Χιλής





Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά
ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ MATI GR

Γνωστός κι ως ο «ποιητής που νίκησε όλους τους συνθέτες», ο σπουδαίος Κωνσταντίνος Καβάφης, ο σημαντικότερος ίσως έλληνας ποιητής, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, στις 29 Απριλίου, πριν από 154 χρόνια. Ο λόγος του μεγάλος και χειμαρρώδης, χωρίς μέτρο και χωρίς κανένα όριο και ταμπού, δεν αιχμαλωτίστηκε ποτέ αρκετά πειστικά μέσα στα στενά περιθώρια κάποιας μελωποίησης.

Το να διαβάζεις το έργο του είναι σαν να ανακαλύπτεις κάτι για τη ζωή που δεν είχες σκεφτεί μέχρι σήμερα ή κι αν το είχες σκεφτεί δεν είχες σκεφτεί πως ήταν δυνατόν να αποτυπωθεί με αυτά τα λόγια.

Όλοι γνωρίζουν την σπουδαία του «Ιθάκη», αυτό όμως θα παραμένει για πάντα το ποίημα του που θα μας αφορά όλους, κι εμείς και τους απογόνους μας και τους απογόνους των απογόνων μας, για όσο υπάρχουν άνθρωποι.

«Περιμένοντας τους Βαρβάρους»

— Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

— Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

—Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

— Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ’ οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ’ ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.

—Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαρυούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες.

— Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.


Ακούστε την απαγγελία από τον καθηγητή Λιαντίνη

loading...



Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά
ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ MATI GR

Η ευλυγισία της κοπέλας και τα ακροβατικά της με τον σύζυγό της άφησαν τους κριτικούς με το στόμα ανοιχτό.

Η Liu Xin και ο σύζυγός της Gao συγκίνησαν κοινό και κριτικούς στο σόου Britain’s Got Talent με την απίστευτη χορογραφία τους.

Η ευλυγισία της κοπέλας και τα ακροβατικά τους άφησαν τους κριτικούς με το στόμα ανοιχτό.

Δείτε το βίντεο.





Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά

ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ MATI GR

loading...

Το τρίτο διήμερο του 8ου FORUM Ελληνικής Κεραμικής θα συνεχιστεί αυτό το σαββατοκύριακο στο Κέντρο Ελληνικής Κεραμικής, στο Μαρούσι.
Το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου και ώρα 14:00, την παρουσίαση θα αναλάβει ο Βαγγέλης Ανετόπουλος από το Βόλο. Με οικογενειακή ιστορία στην κεραμική από το 1790 στην Νάξο και από το 1885 στο Βόλο, θα κάνει μία ιστορική αναδρομή στην κεραμική, της οικογένειας του και του ιδίου έως σήμερα, και την ίδρυση του Διεθνούς Κέντρου Κεραμικής και του Μουσείου στο Μαλάκι Πηλίου. Η παρουσίαση θα πλαισιωθεί με ψηφιακό υλικό και στο τέλος θα ακολουθήσουν ερωτήσεις.  (Προσέλευση 13:30΄)

Την Κυριακή 15 Δεκεμβρίου ώρα 13:30, η Σταματία Βαθιώτη, η οποία είναι 3η γενιά κεραμίστρια και αγγειοπλάστρια απο το Καρλόβασι Σάμου και ασχολείται με την παραδοσιακή κεραμεική και την νέα Λαϊκή Τέχνη, θα μας ταξιδέψει στην Σαμιώτικη κεραμική μέσα από την οικογενειακή παράδοση.

Την παρουσίαση θα προλογήσει ο κ. Ντίνος Κόγιας, Δικηγόρος - Ερευνητής του Δικτύου Νεότερης Κεραμικής και η κόρη της Εμμανουέλα κεραμίστρια 4ης γενιάς, μέσα από ψηφιακό υλικό και προφορικό λόγο. Θα ακολουθήσουν ερωτήσεις. (Προσέλευση 13:00΄)

Παράλληλα, οι συμμετέχοντες και οι επισκέπτες, μπορούν να δουν τα έργα της 57ης Πανελλήνιας Έκθεσης Κεραμικής, την αφιερωματική Έκθεση στον κεραμίστα KRISIKO και τα Μόνιμα Εκθετήρια Κέντρου Ελληνικής Κεραμικής όπου μπορούν να διαλέξουν κεραμικά από τα χιλιάδες διαφορετικά είδη και σχέδια.

Ελεύθερα Εργαστήρια Κεραμικής

Σάββατο 14 Δεκεμβρίου και Κυριακή 15 Δεκέμβρη από τις 17:00 -20:00
Στον πολυχώρο The House of Ceramic Art και παράλληλα με την 57η Πανελλήνια Έκθεση Κεραμικής και το 8o FORUM Ελληνικής Κεραμικής 2019 , πραγματοποιούνται ανοιχτά εργαστήρια τροχού και πηλοπλαστικής, όπου μπορεί ο καθένας να δοκιμάσει τις ικανότητές του στην αγγειοπλαστική και την γλυπτική. Έμπειροι μάστορες της τέχνης θα υπάρχουν στον χώρο, που με το μεράκι τους και το χαμόγελό τους θα συναρπάσουν μικρούς και μεγάλους και θα μοιράσουν στιγμές δημιουργίας και συγκίνησης.

Πληροφορίες

Πανελλήνια Ένωση Κεραμιστών Και Αγγειοπλαστών
Κηφισίας 207, Μαρούσι
Τηλ 2106144430

Ιστότοπος ΠΕΚΑ enosi-keramiston- aggeioplaston.blogspot.com

facebook ΠΕΚΑ-Πανελλήνια-Ένωση-Κεραμιστών-και-Αγγειοπλαστών

Δείτε κι εδώ
loading...

#




Κοινοποιήστε το στα παρακάτω κουμπιά

Δείτε κι εδώ

loading...